میخا ۲:۱-۹
۱
وای بر آنانی كه بر بسترهای خود ظلم را تدبیر می‌نمایند و مرتكب شرارت می‌شوند. در روشنایی صبح آن را بجا می‌آورند، چونكه در قوّت دست ایشان است.
۲
بر زمینها طمع می‌ورزند و آنها را غصب می‌نمایند و بر خانه‌ها نیز و آنها را می‌گیرند و بر مرد و خانه‌اش و شخص و میراثش ظلم می‌نمایند.
۳
بنابراین خداوند چنین می‌گوید: هان من بر این قبیله بلایی را تدبیر می‌نمایم كه شما گردن خود را از آن نتوانید بیرون آورد و متكبّرانه نخواهید خرامید زیرا كه آن زمان زمان بد است.
۴
در آن روز بر شما مَثَل خواهند زد و مرثیه سوزناك خواهند خواند و خواهند گفت بالّكل هلاك شده‌ایم. نصیب قوم مرا به دیگران داده است. چگونه آن را از من دور می‌كند و زمینهای مرا به مرتدّان تقسیم می‌نماید.
۵
بنابراین برای تو كسی نخواهد بود كه ریسمان را به قرعه در جماعت خداوند بكَشَدْ.
۶
ایشان نبوّت كرده، می‌گویند نبوّت مكنید. اگر به اینها نبوّت ننمایند، رسوایی دور نخواهد شد.
۷
ای كه به خاندان یعقوب مسمّی هستی آیا روح خداوند قاصر شده است و آیا اینها اعمال او می‌باشد؟ آیا كلام من برای هر كه به استقامت سالك می‌باشد، نیكو نیست؟
۸
لكن قوم من در این روزها به دشمنی برخاسته‌اند. شما ردا را از رخت آنانی كه به اطمینان می‌گذرند و از جنگ روگردانند، می‌كَنید.
۹
و زنان قوم مرا از خانه‌های مرغوب ایشان بیرون می‌كنید و زینت مرا از اطفال ایشان تا به ابد می‌گیرید.
Settings