ملاکی ۱:۱-۶
۱
وَحْی كلام خداوند درباره اسرائیل به‌واسطه مَلاكی.
۲
خداوند می‌گوید كه شما را دوست داشته‌ام. امّا شما می‌گویید: چگونه ما را دوست داشته‌ای؟ آیا عیسُو برادر یعقوب نبود؟ و خداوند می‌گوید كه یعقوب را دوست داشتم،
۳
و از عیسو نفرت نمودم و كوههای او را ویران و میراث وی را نصیب شغالهای بیابان گردانیدم.
۴
چونكه اَدوْم می‌گوید: منهدم شده‌ایم امّا خواهیم برگشت و مخروبه‌ها را بنا خواهیم نمود. یهوه صبایوت چنین می‌فرماید: ایشان بنا خواهند نمود، امّا من منهدم خواهم ساخت و ایشان را به سرحدّ شرارت و به قومی كه خداوند بر ایشان تا به ابد غضبناك می‌باشد، مسمّی خواهند ساخت.
۵
و چون چشمان شما این را بیند خواهید گفت: خداوند از حدود اسرائیل متعظّم باد!
۶
پسر، پدر خود و غلام، آقای خویش را احترام می‌نماید. پس اگر من پدر هستم احترام من كجا است؟ و اگر من آقا هستم هیبت من كجا است؟ یهوه صبایوت به شما تكلّم می‌كند. ای كاهنانی كه اسم مرا حقیر می‌شمارید و می‌گوییدچگونه اسم تو را حقیر شمرده‌ایم؟
متن کتاب مقدس: Old Persian Version (1895) · مالکیت عمومی