ایوب ۹:۲۵-۳۵
۲۵
و روزهایم از پیك تیزرفتار تندروتر است، میگریزد و نیكویی را نمیبیند.
۲۶
مثل كشتیهای تیزرفتار میگریزد ومثل عقاب كه بر شكار فرود آید.
۲۷
اگر فكر كنم كه ناله خود را فراموش كنم و تُرُش رویی خود را دور كرده، گشادهرو شوم،
۲۸
از تمامی مشقّتهای خود میترسم و میدانم كه مرا بیگناه نخواهی شمرد،
۲۹
چونكه ملزم خواهم شد. پس چرا بیجا زحمت بكشم؟
۳۰
اگر خویشتن را به آب برف غسل دهم، و دستهای خود را به اُشنان پاك كنم،
۳۱
آنگاه مرا در لجن فرو میبری، و رختهایم مرا مكروه میدارد.
۳۲
زیرا كه او مثل من انسان نیست كه او را جواب بدهم و با هم به محاكمه بیاییم.
۳۳
در میان ما حكَمی نیست كه بـر هـر دو مـا دست بگذارد.
۳۴
كاش كه عصای خود را از من بردارد، و هیبت او مرا نترساند.
۳۵
آنگاه سخن میگفتم و از او نمیترسیدم، لیكن من در خود چنین نیستم.
Settings