ایوب ۵:۱۳-۲۷
۱۳
كه حكیمان را در حیله ایشان گرفتار می‌سازد، و مشورت مكّاران مشوّش می‌شود.
۱۴
در روز به تاریكی برمی‌خورند و به وقت ظهر، مثل شب كورانه راه می‌روند؛
۱۵
كه مسكین را از شمشیر دهان ایشان، و از دست زورآور نجات می‌دهد.
۱۶
پس امید، برای ذلیل پیدا می‌شود و شرارت دهان خود را می‌بندد.
۱۷
«هان، خوشابحال شخصی كه خدا تنبیهش می‌كند. پس تأدیب قادر مطلق را خوار مشمار.
۱۸
زیرا كه او مجروح می‌سازد و التیام می‌دهد، و می‌كوبد و دست او شفا می‌دهد.
۱۹
در شش بلا، تو را نجات خواهد داد و در هفت بلا،هیچ ضرر بر تو نخواهد رسید.
۲۰
در قحط تو را از موت فدیه خواهد داد، و در جنگ از دم شمشیر.
۲۱
از تازیانه زبان پنهان خواهی ماند، و چون هلاكت آید، از آن نخواهی ترسید.
۲۲
بر خرابی و تنگسالی خواهی خندید، و از وحوش زمین بیم نخواهی داشت.
۲۳
زیرا با سنگهای صحرا همداستان خواهی بود، و وحوش صحرا با تو صلح خواهنـد كرد.
۲۴
و خواهی دانست كه خیمه تو ایمن است، و مسكن خود را تجسّس‌خواهی كرد و چیزی مفقود نخواهی یافت.
۲۵
و خواهی دانست كه ذریتت كثیر است و اولاد تو مثل علف زمین.
۲۶
و در شِیخوخیت به قبر خواهی رفت، مثل بافه گندم كه در موسمش برداشته می‌شود.
۲۷
اینك این را تفتیش نمودیم و چنین است، پس تو این را بشنو و برای خویشتن بدان.»
متن کتاب مقدس: Old Persian Version (1895) · مالکیت عمومی