TRV
ارمیا ۱۷:۱۴-۱۸
۱۴
ای خداوند مرا شفا بده، پس شفا خواهم یافت. مرا نجات بده، پس ناجی خواهم شد زیرا كه تو تسبیح من هستی.
۱۵
اینك ایشان به من میگویند: «كلام خداوند كجاست؟ الا´ن واقع بشود.»
۱۶
و اما من از بودن شبان برای پیروی تو تعجیل ننمودم و تو میدانی كه یوم بلا را نخواستم. آنچه از لبهایم بیرون آمد به حضور تو ظاهر بود.
۱۷
برای من باعث ترس مباش كه در روز بلا ملجای من تویی.
۱۸
ستمكاران من خجل شوند امّا من خجل نشوم. ایشان هراسان شوند اما من هراسان نشوم. روز بلا را بر ایشان بیاور و ایشان را به هلاكت مضاعف هلاك كن.
Settings