هوشع ۲:۲-۹
۲
محاجه نمایید! با مادر خود محاجّه نمایید زیرا كه او زن من نیست و من شوهر او نیستم. لهذا زنای خود را از پیش رویش و فاحشگی خویش را از میان پستانهایش رفع بنماید.
۳
مبادا رخت او را كنده، وی را برهنه نمایم و او را مثل روز ولادتش گردانیده، مانند بیابان واگذارم و مثل زمین خشك گردانیده، به تشنگی بكُشَم.
۴
و بر پسرانش رحمت نخواهم فرمود چونكه فرزندان زنا می‌باشند.
۵
زیرا مادر ایشان زنا نموده و والده ایشان بی‌شرمی كرده‌است كه گفت: «در عقب عاشقان خود كه نان و آب و پشم و كتان و روغن و شربت به من داده‌اند خواهم رفت.»
۶
بنابراین، راه تو را به خارها خواهم بست و گرد او دیواری بنا خواهم نمود تا راههای خود را نیابد.
۷
و هر چند عاشقان خود را تعاقب نماید به ایشان نخواهد رسید و هر چند ایشان را بطلبد نخواهد یافت. پس خواهد گفت: «می‌روم و نزد شوهر نخستین خود برمی‌گردم زیرا در آنوقت از كنون مرا خوشتر می‌گذشت.»
۸
اما او نمی‌دانست كه من بودم كه گندم و شیره و روغن را به او می‌دادم و نقره و طلایی را كه برای بعل صرف می‌كردند برایش می‌افزودم.
۹
پس من گندم خود را در فصلش و شیره خویش را در موسمش باز خواهم گرفت و پشم و كتان خود را كه می‌بایست برهنگی او را بپوشاند برخواهم داشت.
متن کتاب مقدس: Old Persian Version (1895) · مالکیت عمومی