عبرانیان ۶:۱۳-۱۷
۱۳
زیرا وقتی که خدا به ابراهیم وعده داد، چون به بزرگتر از خود قسم نتوانست خورَد، به خود قسم خورده، گفت،
۱۴
هرآینه من تو را برکت عظیمی خواهم داد و تو را بینهایت کثیر خواهم گردانید.
۱۵
و همچنین چون صبر کرد، آن وعده را یافت.
۱۶
زیرا مردم به آنکه بزرگتر است، قسم میخورند و نهایت هر مخاصمهٔ ایشان قسم است تا اثبات شود.
۱۷
از اینرو، چون خدا خواست که عدم تغییر ارادهٔ خود را به وارثان وعده به تأکید بیشمار ظاهر سازد، قسم در میان آورد.
متن کتاب مقدس: Old Persian Version (1895) · مالکیت عمومی