حزقیال ۲۷:۲۹-۳۶
۲۹
و جمیع پاروزنان و ملاّحان و همه ناخدایان دریا از كشتیهای خود فرود آمده، در زمین می‌ایستند.
۳۰
و برای تو آواز خود را بلند كرده، به تلخی ناله می‌كنند و خاك بر سر خود ریخته، در خاكستر می‌غلطند.
۳۱
و برای تو موی خود را كنده، پلاس می‌پوشند و با مرارت جان و نوحه تلخ برای تو گریه می‌كنند.
۳۲
و در نوحه خود برای تو مرثیه می‌خوانند. و بر تو نوحه‌گری نموده، می‌گویند: كیست مثل صور و كیست مثل آن شهری كه در میان دریا خاموش شده است؟
۳۳
هنگامی كه بضاعت تو از دریا بیرون می‌آمد، قومهای بسیاری را سیر می‌گردانیدی و پادشاهان جهان را به فراوانی اموال و متاع خود توانگر می‌ساختی.
۳۴
امّا چون از دریا، در عمق‌های آبها شكسته شدی، متاع و تمامی جمعیت تو در میانت تلف شد.
۳۵
جمیع ساكنان جزایر به سبب تو متحیر گشته و پادشاهان ایشان به شدّت دهشت‌زده و پریشان حال گردیده‌اند.
۳۶
تجّار قوم‌ها بر تو صفیر می‌زنند و تو محّل دهشت گردیده، دیگر تا به ابد نخواهی بود.»
Settings