خروج ۳۲:۲۶-۳۴
۲۶
آنگاه موسی به دروازۀ اردو ایستاده، گفت: «هر كه به طرف خداوند باشد، نزد من آید.» پس جمیع بنی‌لاوی نزد وی جمع شدند.
۲۷
او بدیشان گفت: «یهوه، خدای اسرائیل، چنین می‌گوید: هر كس شمشیر خود را بر ران خویش بگذارد، و از دروازه تا دروازۀ اردو آمد و رفت كند، و هر كس برادر خود و دوست خویش و همسایۀ خود را بكشد.»
۲۸
و بنی‌لاوی موافق سخن موسی كردند. و در آن روز قریب سه هزار نفر از قوم افتادند.
۲۹
و موسی گفت: «امروز خویشتن را برای‌خداوند تخصیص نمایید حتی هر كس به پسر خود و به برادر خویش؛ تا امروز شما را بركت دهد.»
۳۰
و بامدادان واقع شد كه موسی به قوم گفت: «شما گناهی عظیم كرده‌اید. اكنون نزد خداوند بالا می‌روم، شاید گناه شما را كفاره كنم.»
۳۱
پس موسی به حضور خداوند برگشت و گفت: «آه، این قوم گناهی عظیم كرده، و خدایان طلا برای خویشتن ساخته‌اند.
۳۲
الا´ن هرگاه گناه ایشان را می‌آمرزی و اگرنه مرا از دفترت كه نوشته‌ای، محو ساز.»
۳۳
خداوند به موسی گفت: «هر كه گناه كرده است، او را از دفتر خود محو سازم.
۳۴
و اكنون برو و این قوم را بدانجایی كه به تو گفته‌ام، راهنمایی كن. اینك فرشتۀ من پیش روی تو خواهد خرامید، لیكن در یوم تفقد من، گناه ایشان را از ایشان بازخواست خواهم كرد.»
متن کتاب مقدس: Old Persian Version (1895) · مالکیت عمومی
Settings