دوم ساموئل ۱۴:۲۰
نمایش آیهٔ ۲۰ همراه با بافت پیرامون.
۱۷
و كنیز تو فكر كرد كه كلام آقایم، پادشاه، باعث تسلی خواهد بود، زیرا كه آقایم، پادشاه، مثل فرشتۀ خداست تا نیك و بد را تشخیص كند، و یهُوَه، خدای تو همراه تو باشد.»
۱۸
پس پادشاه در جواب زن فرمود: «چیزی را كه از تو سؤال می‌كنم، از من مخفی مدار.» زن عرض كرد «آقایم پادشاه، بفرماید.»
۱۹
پادشاه گفت: «آیا دست یوآب در همۀ این كار با تو نیست؟» زن در جواب عرض كرد: «به حیات جان تو، ای آقایم پادشاه كه هیچ كس از هرچه آقایم پادشاه بفرماید به طرف راست یا چپ نمی‌تواند انحراف ورزد، زیرا كه بندۀ تو یوآب، اوست كه مرا امر فرموده است، و اوست كه تمامی این سخنان را به دهان كنیزت گذاشته است.
۲۰
برای تبدیل صورت این امر، بندۀ تو، یوآب، این كار را كرده است. اما حكمت آقایم، مثل حكمت فرشتۀ خدا می‌باشـد تا هر چه بر روی زمین است، بداند.»
۲۱
پس پادشاه به یوآب گفت: «اینك این كار را كرده‌ام. حال برو و اَبْشالوم جوان را باز آور.»
۲۲
آنگاه یوآب به روی خود به زمین افتاده، تعظیم نمود، و پادشاه را تحسین كرد و یوآب‌گفت: «ای آقایم پادشاه امروز بنده‌ات می‌داند كه در نظر تو التفات یافته‌ام چونكه پادشاه كار بندۀ خود را به انجام رسانیده است.»
۲۳
پس یوآب برخاسته، به جشور رفت و اَبْشالوم را به اورشلیم بازآورد.
Settings