Χαμένη ελπίδα και η βεβαιότητα του τάφου
10
Σεις δε πάντες επιστράφητε, και έλθετε τώρα· διότι ουδένα συνετόν θέλω ευρεί μεταξύ σας.
11
Αι ημέραι μου παρήλθον, εκόπησαν οι σκοποί μου, αι επιθυμίαι της καρδίας μου.
12
Την νύκτα μετέβαλον εις ημέραν· το φως είναι πλησίον του σκότους.
13
Εάν προσμένω, ο τάφος είναι η κατοικία μου· έστρωσα την κλίνην μου εν τω σκότει.
14
Εβόησα προς την φθοράν, Είσαι, πατήρ μου· προς τον σκώληκα, Μήτηρ μου και αδελφή μου είσαι.
15
Και που τώρα η ελπίς μου; και την ελπίδα μου τις θέλει ιδεί;
16
εις το βάθος του άδου θέλει καταβή· βεβαίως θέλει αναπαυθή μετ' εμού εν τω χώματι.
Κείμενο της Βίβλου: Vamvas (1850) · Κοινό κτήμα