مزامیر ۵۸ - فارسی · OPV

۱

{برای سالار مغنیان برلاتهلک. مکتوم داود} آیا فی‌الحقیقت به عدالتی که گنگاست سخن می‌گویید؟ و ای بنی‌آدم، آیا به راستی داوری می‌نمایید؟

۲

بلکه در دل خود شرارتها به عمل می‌آورید و ظلمِ دستهای خود را در زمین از میزان درمی‌کنید.

۳

شریران از رَحِم منحرف هستند، از شکم مادر دروغ گفته، گمراه می‌شوند.

۴

ایشان را زهری است مثل زهر مار؛ مثل افعیِ کر که گوش خود را می‌بندد

۵

که آواز افسونگران را نمی‌شنود، هر چند به مهارت افسون می‌کند.

۶

ای خدا دندانهایشان را در دهانشان بشکن. ای خداوند دندانهای شیران را خرد بشکن.

۷

گداخته شده، مثل آب بگذرند. چون او تیرهای خود را می‌اندازد، در ساعت منقطع خواهند شد.

۸

مثل حلزون که گداخته شده، می‌گذرد. مثل سِقْط زن، آفتاب را نخواهند دید.

۹

قبل از آنکه دیگهای شما آتشِ خارها را احساس کند، آنها را چه تر و چه خشک خواهد رُفت.

۱۰

مردِ عادل چون انتقام را دید شادی خواهد نمود. پایهای خود را به خون شریر خواهد شست.

۱۱

و مردم خواهند گفت، هرآینه ثمرهای برای عادلان هست. هر آینه خدایی هست که در جهان داوری می‌کند.

مزامیر۵۸