مزامیر ۲۶ - فارسی · OPV

۱

{مزمور داود} ای خداوند، مرا داد بده زیرا که من در کمال خود رفتار نموده‌ام و بر خداوند توکل داشته‌ام، پس نخواهم لغزید.

۲

ای خداوند مرا امتحان کن و مرا بیازما. باطن و قلب مرا مصفّی گردان.

۳

زیرا که رحمت تو در مدّ نظر من است و در راستی تو رفتار نموده‌ام؛

۴

با مردان باطل ننشستهام و با منافقین داخل نخواهم شد.

۵

از جماعت بدکاران نفرت می‌دارم و با طالحین نخواهم نشست.

۶

دستهای خود را در صفا می‌شویم. مذبح تو را ای خداوند طواف خواهم نمود،

۷

تا آواز حمد تو را بشنوانم و عجایب تو را اخبار نمایم.

۸

ای خداوند محل خانهٔ تو را دوست می‌دارم و مقام سکونت جلال تو را.

۹

جانم را با گناهکارانجمع مکن و نه حیات مرا با مردمان خونریز،

۱۰

که در دستهای ایشان آزار است و دست راست ایشان پر از رشوه است.

۱۱

و امّا من در کمال خود سالک می‌باشم. مرا خلاصی ده و بر من رحم فرما.

۱۲

پایم در جای هموار ایستاده است. خداوند را در جماعتها متبارک خواهم خواند.

مزامیر۲۶