مزامیر ۲۴ - فارسی · OPV

۱

{مزمور داود} زمین و پُری آن از آن خداوند است، ربعمسکون و ساکنان آن.

۲

زیرا که او اساس آن را بر دریاها نهاد و آن را بر نهرها ثابت گردانید.

۳

کیست که به کوه خداوند برآید؟ و کیست که به مکان قدس او ساکن شود؟

۴

او که پاک دست و صافدل باشد، که جان خود را به بطالت ندهد و قسم دروغ نخورد.

۵

او برکت را از خداوند خواهد یافت، و عدالت را از خدای نجات خود.

۶

این است طبقهٔ طالبان او، طالبان روی تو ای {خدای} یعقوب. سِلاه.

۷

ای دروازه‌ها سرهای خود را برافرازید! ای درهای ابدی برافراشته شوید تا پادشاه جلالداخل شود!

۸

این پادشاه جلال کیست؟ خداوند قدیر و جبار، خداوند که در جنگ جبار است!

۹

ای دروازه‌ها، سرهای خود را برافرازید! ای درهای ابدی برافرازید تا پادشاه جلال داخل شود!

۱۰

این پادشاه جلال کیست؟ یَهُوَه صَبایوت پادشاه جلال اوست! سلاه.

مزامیر۲۴