مزامیر۱۲۳
Listen to this chapter
0:00
0:00
۱
{سرود درجات} به سوی تو چشمان خود را برمیافرازم، ای که بر آسمانها جلوس فرمودهای!
۲
اینک، مثل چشمان غلامان به سوی آقایان خود، و مثل چشمان کنیزی به سوی خاتون خویش، همچنان چشمان ما به سوی یهوّه خدای ماست تا بر ما کرم بفرماید.
۳
ای خداوند بر ما کرم فرما، بر ما کرم فرما زیرا چه بسیار از اهانت پر شدهایم.
۴
چه بسیار جان ما پر شده است، از استهزای مُستَریحان و اهانت متکبّران.
Use ← → arrow keys to navigate
Settings
Reading Style
Typeface
Font Size px
Options
Study Note