مزامیر۱۱۳

دعوت به ستایش همگانی و جاودانی

هلّلویاه! ای بندگان خداوند، تسبیح بخوانید. نام خداوند را تسبیح بخوانید.

نام خداوند متبارک باد، از الآن و تا ابدالآباد.

از مَطْلَع آفتاب تا مغرب آن، نام خداوند تسبیح خوانده شود.

خداوند بر جمیع امّت‌ها متعال است و جلال وی فوق آسمانها.

کیست مانند یهوّه خدای ما که بر اعلی علّیین نشسته است؟

و متواضع می‌شود تا نظر نماید بر آسمانها و بر زمین؛

که مسکین را از خاک برمی‌دارد و فقیر را از مزبله برمیافرازد.

تا او را با بزرگان بنشاند، یعنی با بزرگان قوم خویش.

زن نازاد را خانهنشین می‌سازد و مادر فرحناک فرزندان. هلّلویاه!

Use ← → arrow keys to navigate