Mga Awit 102:3-5

Sapagka't ang mga kaarawan ko'y nangapapawi na parang usok, at ang mga buto ko'y nangasusunog na parang panggatong.

Ang puso ko'y nasaktan na parang damo, at natuyo; sapagka't nalimutan kong kanin ang aking tinapay.

Dahil sa tinig ng aking daing ang mga buto ko'y nagsisidikit sa aking laman.