สดุดี ๑๐๙:๙-๑๕

๙

ขอให้ลูกของเขากำพร้าพ่อ และภรรยาของเขาเป็นม่าย

๑๐

ขอให้ลูกของเขาต้องเร่ร่อนขอทานเรื่อยไป ขอให้เขาหาอาหารจากที่รกร้างว่างเปล่าของเขา

๑๑

ขอให้เจ้าหนี้มายึดของทั้งสิ้นที่เขามีอยู่ ขอคนต่างถิ่นมาปล้นผลงานของเขาไป

๑๒

ขออย่าให้ผู้ใดเอ็นดูเขา อย่าให้ผู้ใดสงสารลูกกำพร้าพ่อของเขา

๑๓

ขอให้ทายาทของเขาถูกตัดออก และในคนชั่วอายูต่อมาก็ขอให้ชื่อของเขาถูกขีดฆ่าออกเสีย

๑๔

ขอให้ความชั่วช้าของบรรพบุรุษของเขายังเป็นที่จำได้อยู่ต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ อย่าให้บาปของมารดาเขาลบเลือนไป

๑๕

ขอให้บาปเหล่านั้นอยู่ต่อเบื้องพระพักตร์พระเยโฮวาห์เสมอไป เพื่อพระองค์จะทรงตัดการระลึกถึงเขาเหล่านั้นเสียจากแผ่นดินโลก