สุภาษิต ๗:๖-๑๒

๖

เพราะที่หน้าต่างบ้านของเรา เราได้มองออกไปตามบานเกล็ด

๗

เราเห็นว่าท่ามกลางคนเขลาและท่ามกลางคนหนุ่มๆที่เราพิเคราะห์ดูนั้น ก็มีหนุ่มคนหนึ่งไร้ความเข้าใจ

๘

ผ่านไปตามถนนใกล้ทางแยกไปบ้านของนาง เดินตามถนนซึ่งไปบ้านนาง

๙

ในเวลาโพล้เพล้ ในเวลาเย็น เวลาค่ำคืนและความมืด

๑๐

และดูเถิด หญิงคนหนึ่งมาพบเขาแต่งตัวอย่างหญิงแพศยาหัวใจเจ้าเล่ห์

๑๑

(นางจัดจ้านและดื้อดึง เท้าของนางไม่อยู่กับบ้าน

๑๒

ประเดี๋ยวอยู่ถนน ประเดี๋ยวอยู่ตามถนน และนางหมอบคอยอยู่ทุกมุม)