สุภาษิต ๗:๑๓-๒๑

๑๓

นางฉวยเขาได้และจุบเขา นางพูดกับเขาอย่างไม่มียางอายว่า

๑๔

"ฉันจำต้องถวายเครื่องสักการบูชา และวันนี้ฉันได้ทำตามคำปฏิญาณแล้ว

๑๕

ฉันจึงออกมาหาเธอ เสาะหาหน้าเธอ และฉันพบเธอแล้ว

๑๖

ฉันได้ประดับเตียงของฉันด้วยผ้าคลุม เป็นผ้าลินินอียิปต์สีต่างๆ

๑๗

ฉันได้อบที่นอนของฉันด้วยมดยอบ กฤษณา และอบเชย

๑๘

มาเถอะ ให้เรามาอิ่มด้วยความรักจนรุ่งเช้า ให้เราทำตัวของเราให้ปีติยินดีด้วยความรัก

๑๙

เพราะผัวของฉันไม่อยู่บ้าน เขาไปทางไกล

๒๐

เขาเอาเงินไปถุงหนึ่ง พอวันเพ็ญเขาจึงกลับมา"

๒๑

นางหว่านล้อมด้วยวาจาโอ้โลม นางบังคับเขาด้วยริมฝีปากที่พูดพะเน้าพะนอ