สุภาษิต ๗:๑๐-๒๐ (THAI-KJV)

๑๐

และดูเถิด หญิงคนหนึ่งมาพบเขาแต่งตัวอย่างหญิงแพศยาหัวใจเจ้าเล่ห์

๑๑

(นางจัดจ้านและดื้อดึง เท้าของนางไม่อยู่กับบ้าน

๑๒

ประเดี๋ยวอยู่ถนน ประเดี๋ยวอยู่ตามถนน และนางหมอบคอยอยู่ทุกมุม)

๑๓

นางฉวยเขาได้และจุบเขา นางพูดกับเขาอย่างไม่มียางอายว่า

๑๔

"ฉันจำต้องถวายเครื่องสักการบูชา และวันนี้ฉันได้ทำตามคำปฏิญาณแล้ว

๑๕

ฉันจึงออกมาหาเธอ เสาะหาหน้าเธอ และฉันพบเธอแล้ว

๑๖

ฉันได้ประดับเตียงของฉันด้วยผ้าคลุม เป็นผ้าลินินอียิปต์สีต่างๆ

๑๗

ฉันได้อบที่นอนของฉันด้วยมดยอบ กฤษณา และอบเชย

๑๘

มาเถอะ ให้เรามาอิ่มด้วยความรักจนรุ่งเช้า ให้เราทำตัวของเราให้ปีติยินดีด้วยความรัก

๑๙

เพราะผัวของฉันไม่อยู่บ้าน เขาไปทางไกล

๒๐

เขาเอาเงินไปถุงหนึ่ง พอวันเพ็ญเขาจึงกลับมา"

สุภาษิต ๗:๑๐-๒๐