โยบ ๓๙:๑๓-๑๘

๑๓

เจ้าให้ปีกอันสวยงามแก่นกยูงหรือ และให้ปีกและขนแก่นกกระจอกเทศหรือ

๑๔

ซึ่งละไข่ของมันไว้กับดินให้มันอบอุ่นอยู่ในดิน

๑๕

ลืมไปว่าตีนหนึ่งอาจจะเหยียบมันแหลก และสัตว์ป่าทุ่งจะย่ำมัน

๑๖

มันรุนแรงต่อลูกอ่อนของมันอย่างกับว่าไม่ใช่ลูกของมัน ถึงมันจะเหนื่อยเปล่า มันก็ไม่กลัว

๑๗

เพราะพระเจ้าทรงกระทำให้มันลืมสติปัญญา และมิได้ทรงให้มันมีความเข้าใจ

๑๘

เมื่อมันเร่งตัวเองให้หนี มันหัวเราะเยาะม้าและคนขี่