กฎหมายว่าด้วยอาหารสะอาดและไม่สะอาด

เฉลยธรรมบัญญัติ ๑๔:๓-๒๑

๓

ท่านทั้งหลายอย่ารับประทานสิ่งพึงรังเกียจใดๆเลย

๔

สัตว์ที่รับประทานได้มีดังต่อไปนี้ คือ วัว แกะ แพะ

๕

กวาง ละมั่ง อีเก้ง แพะป่า สมัน โครำขาว และแกะป่า

๖

ท่านรับประทานสัตว์ทุกชนิดที่แยกกีบและกีบผ่าออกเป็นสองและเคี้ยวเอื้องนั้นได้

๗

อย่างไรก็ตามในจำพวกสัตว์ทั้งหลายที่เคี้ยวเอื้องหรือมีกีบผ่า ท่านอย่ารับประทานสัตว์ต่อไปนี้คือ อูฐ กระต่าย ตัวกระจงผา เพราะว่าสัตว์เหล่านี้เคี้ยวเอื้องแต่กีบไม่ผ่า จึงเป็นสัตว์มลทินแก่ท่าน

๘

และหมูด้วยเพราะหมูมีกีบผ่าแต่ไม่เคี้ยวเอื้อง จึงเป็นสัตว์มลทินแก่ท่าน ท่านอย่ารับประทานเนื้อของมัน และซากของมันท่านก็อย่าแตะต้อง

๙

ในบรรดาสัตว์น้ำทั้งสิ้นท่านรับประทานสัตว์เหล่านี้ได้ คือ สัตว์ใดๆที่มีครีบและเกล็ด ท่านรับประทานได้

๑๐

แต่สัตว์ใดๆที่ไม่มีครีบและเกล็ดท่านอย่ารับประทาน เป็นสัตว์มลทินแก่ท่าน

๑๑

นกสะอาดทุกชนิดท่านรับประทานได้

๑๒

แต่นกเหล่านี้ท่านอย่ารับประทานคือ นกอินทรี นกแร้งหนวดแพะ นกออก

๑๓

นกเหยี่ยวหางยาว นกเหยี่ยวดำ นกแร้งตามชนิดของมัน

๑๔

บรรดานกแกตามชนิดของมัน

๑๕

นกเค้าแมว นกเค้าโมง นกนางนวล เหยี่ยวนกเขาตามชนิดของมัน

๑๖

นกเค้าแมวเล็ก นกทึดทือ นกอีโก้ง

๑๗

นกกระทุง แร้ง และนกอ้ายงั่ว

๑๘

นกกระสาดำ นกกระสาตามชนิดของมัน นกหัวขวาน และค้างคาว

๑๙

แมลงมีปีกทุกชนิดเป็นสัตว์มลทินแก่ท่าน อย่ารับประทานเลย

๒๐

สัตว์มีปีกที่สะอาดทุกชนิดท่านรับประทานได้

๒๑

ท่านอย่ารับประทานสัตว์ชนิดใดที่ตายเอง ท่านจะให้แก่คนต่างด้าวที่อยู่ภายในประตูเมืองของท่านรับประทานก็ได้ หรือท่านจะขายให้แก่คนต่างประเทศก็ได้ เพราะว่าท่านเป็นชนชาติที่บริสุทธิ์แด่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทั้งหลาย ท่านอย่าต้มลูกแพะด้วยน้ำนมแม่ของมันเลย

กฎหมายว่าด้วยอาหารสะอาดและไม่สะอาด

Reading Style

Typeface

Font Size 19px

Reading Width 45 chars

Options