TRV
Psalmet 139:1-12
1
Ti më ke hetuar, o Zot, dhe më njeh.
2
Ti e di kur ulem dhe kur ngrihem, ti e kupton nga larg mendimin tim.
3
Ti e shqyrton me kujdes ecjen time dhe pushimin tim dhe i njeh thellë të gjitha rrugët e mia.
4
Sepse, edhe para se të jetë fjala mbi gojën time ti, o Zot, e di atë plotësisht.
5
Ti më rrethon nga pas dhe përpara dhe vë dorën tënde mbi mua.
6
Njohja jote është shumë e mrekullueshme për mua, aq e lartë sa unë nuk mund ta arrij.
7
Ku do të mund të shkoja larg Frymës sate, ose ku do të mund të ikja larg pranisë sate?
8
Në rast se ngjitem në qiell, ti je atje; në rast se shtrij shtratin tim në Sheol, ti je edhe aty.
9
Në rast se marr krahët e agimit dhe shkoj të banoj në skajin e detit,
10
edhe aty dora jote do të më udhëheqë dhe dora jote e djathtë do të më kapë.
11
Po të them: "Me siguri terri do të më fshehë", madje edhe nata do të bëhet dritë rreth meje:
12
terri vetë nuk mund të të fshehë asgjë, madje nata shkëlqen si dita; terri dhe drita janë të barabarta për ty.
Settings