Kalo te përmbajtja
Jobi 16:17-22

Pohimi i pafajësisë dhe kërkimi i një mbrojtësi

Jobi 16:17-22
17
megjithëse nuk ka asnjë dhunë në duart e mia, dhe lutja ime është e pastër.
18
O tokë, mos e mbulo gjakun tim, dhe britma ime mos gjeftë asnjë vend qetësimi.
19
Që tani, ja, dëshmitari im është në qiell, garanti im është lart.
20
Shokët e mi më përqeshin, por sytë e mi derdhin lotë përpara Perëndisë.
21
Le të përkrahë ai arsyetimet e njeriut pranë Perëndisë, ashtu si bën njeriu me fqinjin e tij.
22
Do të kalojnë në të vërtetë edhe pak vjet akoma dhe unë do të shkoj pastaj në një rrugë pa kthim.
Settings

Reading Style

Typeface

Font Size 19px

Reading Width 45 chars

Options