Osamotnienie i wewnętrzna ufność
9
Panie, przed tobą są wszystkie moje pragnienia i moje wzdychanie nie jest przed tobą ukryte.
10
Moje serce trzepocze, opuściła mnie siła, a światło moich oczu znikło.
11
Moi bliscy i przyjaciele stronią od moich ran, a moi krewni stoją z daleka.
12
Ci, którzy czyhają na moją duszę, zastawiają sidła, a ci, którzy pragną mego nieszczęścia, mówią przewrotnie i przez cały dzień knują podstępy.
13
Lecz ja niczym głuchy nie słyszałem i byłem jak niemy, który nie otwiera swych ust.
14
I stałem się jak człowiek, który nic nie słyszy i nie ma w ustach upomnień.
Tekst Biblii: Uwspółcześniona Biblia Gdańska, © 2018 Fundacja Wrota Nadziei · CC BY-ND 4.0