TRV
Psalmów 119:17-24
17
Daruj to słudze twemu, abym żył, a przestrzegał słów twoich.
18
Odsłoń oczy moje, abym się przypatrzył dziwom z zakonu twego.
19
Jestem gościem na ziemi; nie ukrywaj przedemną rozkazań twoich.
20
Omdlewa dusza moja, pragnąc sądów twoich na każdy czas.
21
Wytraciłeś pysznych; przeklęci są ci, którzy błądzą od rozkazań twoich.
22
Oddal odemnie pohańbienie i wzgardę, gdyż strzegę świadecwt twoich.
23
I książęta zasiadają, a mówią przeciwko mnie; wszakże sługa twój rozmyśla w ustawach twoich.
24
Świadectwa twoje zaiste są mojem kochaniem, i radcami mymi.
Settings