Pilne wezwanie do żniwa
27
A wtem przyszli jego uczniowie i dziwili się, że rozmawia z kobietą. Nikt jednak nie powiedział: O co się pytasz? albo: Dlaczego z nią rozmawiasz?
28
I zostawiła kobieta swoje wiadro, poszła do miasta i powiedziała ludziom:
29
Chodźcie, zobaczcie człowieka, który mi powiedział wszystko, co zrobiłam. Czy to nie jest Chrystus?
30
Wyszli więc z miasta i przyszli do niego.
31
A tymczasem uczniowie prosili go: Mistrzu, jedz.
32
A on im powiedział: Ja mam pokarm do jedzenia, o którym wy nie wiecie.
33
Uczniowie więc mówili między sobą: Czy ktoś przyniósł mu jedzenie?
34
Jezus im powiedział: Moim pokarmem jest wypełniać wolę tego, który mnie posłał, i dokonać jego dzieła.
35
Czyż nie mówicie, że jeszcze cztery miesiące, a przyjdzie żniwo? Oto mówię wam: Podnieście wasze oczy i przypatrzcie się polom, że już są białe, gotowe do żniwa.
36
A kto żnie, otrzymuje zapłatę i zbiera owoc na życie wieczne, aby i ten, kto sieje, i ten, kto żnie, razem się radowali.
37
W tym właśnie prawdziwe jest przysłowie: Kto inny sieje, a kto inny żnie.
38
Ja was posłałem żąć to, nad czym nie pracowaliście. Inni pracowali, a wy weszliście w ich pracę.
Tekst Biblii: Uwspółcześniona Biblia Gdańska, © 2018 Fundacja Wrota Nadziei · CC BY-ND 4.0