Nieustanne niszczenie ludzkiej nadziei przez Boga
18
Doprawdy, góra pada i rozsypuje się, i skała przesuwa się ze swego miejsca.
19
Wody wydrążają kamienie, ulewa podrywa to, co wyrośnie z prochu ziemi, a ty nadzieję człowieka obracasz wniwecz.
20
Stale pokonujesz go, a on odchodzi; zmieniasz jego oblicze i odprawiasz go.
21
Jego synowie darzeni są szacunkiem, lecz on o tym nie wie; żyją w pogardzie, lecz na to nie zważa.
22
Ale jego własne ciało odczuwa ból, a jego dusza w nim płacze.
Tekst Biblii: Uwspółcześniona Biblia Gdańska, © 2018 Fundacja Wrota Nadziei · CC BY-ND 4.0