Skip to content
गीतरत्न ५:२-८

गीतरत्न ५:२-८

मी झोपले होते परंतु माझे हृदय जागेच होते. ऐका! माझा प्रियकर दरवाजा ठोकीत आहे: “माझ्यासाठी उघड, माझ्या भगिनी, माझ्या प्रिये, माझी कबुतरी, माझ्या सर्वांग सुंदरी. माझे डोके दवबिंदूने चिंब भिजले आहे, माझे केस रात्रीमुळे ओलसर झाले आहे.”
माझा पोशाख मी काढून ठेवला आहे— तो मी पुन्हा घालू काय? मी माझे पाय धुतले आहेत, ते मी पुन्हा मळवू काय?
माझ्या प्रियसख्याने बाहेरून हात घालून कडी उघडण्याचा प्रयत्न केला; तेव्हा माझे हृदय त्याच्यासाठी धडधडू लागले.
माझ्या प्रियकरासाठी दार उघडण्यास मी उठले, आणि दाराच्या कडीवर आणि माझ्या हातांतून गंधरसाचे अत्तर पाझरले, माझ्या बोटांतून गंधरस स्त्रवला.
माझ्या प्रियसख्यासाठी मी दार उघडले, पण तो तिथून निघून गेला होता; तेव्हा माझे हृदय गळून गेले. मी त्याला चोहीकडे शोधले, पण तो कुठेच सापडला नाही. मी त्याला हाक मारली, पण त्याने उत्तर दिले नाही.
पहारेकरी नगरात गस्त घालत असता त्यांना मी सापडले. त्यांनी मला मारहाण केली; मला जखमी केले; तटावरील पहारेकर्‍यांनी तर माझी ओढणी काढून घेतली!
यरुशलेमच्या कन्यांनो, मला हे वचन द्या, मी तुम्हावर एक कामगिरी सोपविते— जर तुम्हाला माझा प्रियकर सापडला, तर तुम्ही त्याला काय सांगाल? मी त्याच्या प्रेमासाठी झुरत आहे, असे सांगा.
Settings

Reading Style

Typeface

Font Size 19px

Options