شعر اشعار ۴:۷-۱۶
۷
ای محبوبه من، تمامی تو زیبا می‌باشد. در تو عیبی نیست.
۸
بیا با من از لبنان ای عروس، با من از لبنان بیا. از قلّه اَمانه از قلّه شَنیر و حَرمون از مَغارَه‌های شیرها و از كوههای پلنگها بنگر.
۹
ای خواهر و عروس من، دلم را به یكی از چشمانت و به یكی از گردن‌بندهای گردنت ربودی.
۱۰
ای خواهر و عروس من، محبّتهایت چه بسیار لذیذاست. محبّتهایت از شراب چه بسیار نیكوتر است و بوی عطرهایت از جمیع عطرها.
۱۱
ای عروس من، لبهای تو عسل را می‌چكاند زیر زبان تو عسل و شیر است و بوی لباست مثل بوی لبنان است.
۱۲
خواهر و عروس من، باغی بسته شده است. چشمه مُقَفّل و منبع مختوم است.
۱۳
نهالهایت بستان انارها با میوه‌های نفیسه و بان و سنبل است.
۱۴
سنبل و زعفران و نی و دارچینی با انواع درختان كندر، مرّ و عود با جمیع عطرهای نفیسه.
۱۵
چشمه باغها و بركه آب زنده و نهرهایی كه از لبنان جاری است.
۱۶
محبوبه: ای باد شمال، برخیز و ای باد جنوب، بیا. بر باغ من بوز تا عطرهایش منتشر شود. محبوب من به باغ خود بیاید و میوه نفیسه خود را بخورد.
Settings