۱۷
اگر خداوند مددکار من نمیبود، جان من به زودی در خاموشی ساکن میشد.
۱۸
چون گفتم که پای من میلغزد، پس رحمت تو ای خداوند مرا تأیید نمود.
۱۹
در کثرت اندیشههای دل من، تسلیهای تو جانم را آسایش بخشید.
۲۰
آیا کرسی شرارت با تو رفاقت تواند نمود، که فساد را به قانون اختراع میکند؟
