مزامیر ۹۰:۱-۶
۱
{دعای موسی مرد خدا} ای خداوند مسکن ما تو بودهای، در جمیع نسلها،
۲
قبل از آنکه کوهها به وجود آید و زمین و ربع مسکون را بیافرینی. از ازل تا به ابد تو خدا هستی.
۳
انسان را به غباربرمیگردانی، و میگویی ای بنیآدم رجوع نمایید.
۴
زیرا که هزار سال در نظر تو مثل دیروز است که گذشته باشد و مثل پاسی از شب.
۵
مثل سیلاب ایشان را رُفتْهای و مثل خواب شدهاند. بامدادان مثل گیاهی که میروید.
۶
بامدادان میشکُفَدْ و میروید. شامگاهان بریده و پژمرده میشود.
Settings