ترک‌شده از خدا و انسان

مزامیر ۸۸:۱۴-۱۸

۱۴

ای خداوند چرا جان مرا ترک کرده، و روی خود را از من پنهان نموده‌ای.

۱۵

من مستمند و از طفولیت مشرف بر موت شده‌ام. ترسهای تو را متحّمل شده، متحیر گردیده‌ام.

۱۶

حدّت خشم تو بر من گذشته است و خوفهای تو مرا هلاک ساخته.

۱۷

مثل آب دور مرا گرفته است تمامیِ روز و مرا از هر سو احاطه نموده.

۱۸

یاران و دوستان را از من دور کرده‌ای و آشنایانم را در تاریکی.

خواندن فصل کامل ۸۸

Reading Style

Typeface

Font Size 19px

Reading Width 45 chars

Options