پرش به محتوا
مزامیر ۷۷:۱-۴

فریاد از تنگی عمیق

مزامیر ۷۷:۱-۴
۱
{برای سالار مغنیان بر یدوتون. مزمور آساف} آواز من بسوی خداست و فریاد می‌کنم؛ آواز من بسوی خداست. گوش خود را به من فرا خواهد گرفت.
۲
در روز تنگیِ خود خداوند را طلب کردم. در شب، دست من دراز شده، بازکشیده نگشت و جان من تسلی نپذیرفت.
۳
خدا را یاد می‌کنم و پریشان می‌شوم. تفکر می‌نمایم و روح من متحیر می‌گردد، سلاه.
۴
چشمانم را بیدار می‌داشتی. بیتاب می‌شدم و سخن نمی‌توانستم گفت.
Settings

Reading Style

Typeface

Font Size 19px

Reading Width 45 chars

Options