مزامیر ۴۰:۱

نمایش آیهٔ ۱ همراه با بافت پیرامون.

{برای سالار مغنیان. مزمور داود} انتظار بسیار برای خداوند کشیده‌ام، و به من مایل شده، فریاد مرا شنید.

و مرا از چاه هلاکت برآورد و از گِلِ لجن و پایهایم را بر صخره گذاشته، قدمهایم را مستحکم گردانید.

و سرودی تازه در دهانم گذارد، یعنی حمد خدای ما را. بسیاری چون این را بینند ترسان شده، بر خداوند توکّل خواهند کرد.

خوشابحال کسی که بر خداوند توکّل دارد و به متکبران ظالم و مرتدان دروغ مایل نشود.