مزامیر ۳۹:۱-۳

{رای یَدُوتون سالار مغنیان. مزمور داود} گفتم راه‌های خود را حفظ خواهم کرد تا به زبانم خطا نورزم. دهان خود را به لجام نگاه خواهم داشت، مادامی که شریر پیش من است.

من گنگ بودم و خاموش و از نیکویی نیز سکوت کردم و درد من به حرکت آمد.

دلم در اندرونم گرم شد. چون تفکر می‌کردم آتش افروخته گردید. پس به زبان خود سخن گفتم.