مزامیر ۲۲:۱۲-۲۱
۱۲
گاوان نرِ بسیار دور مرا گرفتهاند؛ زورمندان باشان مرا احاطه کردهاند.
۱۳
دهان خود را بر من باز کردند، مثل شیر درندهٔ غران.
۱۴
مثل آب ریخته شدهام و همهٔٔ استخوانهایم از هم گسیخته؛ دلم مثل موم گردیده، در میان احشایم گداخته شده است.
۱۵
قوّت من مثل سفال خشک شده و زبانم به کامم چسبیده؛ و مرا به خاک موت نهادهای.
۱۶
زیرا سگان دور مرا گرفتهاند؛ جماعت اشرار مرا احاطه کرده، دستها و پایهای مرا سفتهاند.
۱۷
همهٔٔ استخوانهای خود را میشمارم. ایشان به من چشم دوخته، مینگرند.
۱۸
رخت مرا در میان خود تقسیم کردند و بر لباس من قرعه انداختند.
۱۹
امّا تو ای خداوند، دور مباش! ای قوّت من، برای نصرت من شتاب کن.
۲۰
جان مرا از شمشیر خلاص کن و یگانهٔ مرا از دست سگان.
۲۱
مرا از دهان شیر خلاصی ده، ای که از میان شاخهای گاو وحشی مرا اجابت کردهای.
Settings