TRV
مزامیر ۱۴۷:۱۵-۱۸
۱۵
که کلام خود را بر زمین فرستاده است و قول او به زودی هر چه تمامتر میدود.
۱۶
که برف را مثل پشم میباراند، و ژاله را مثل خاکستر میپاشد.
۱۷
که تگرگ خود را در قطعهها میاندازد؛ و کیست که پیش سرمای او تواند ایستاد؟
۱۸
کلام خود را میفرستد و آنها را میگدازد. باد خویش را میوزاند، پس آبها جاری میشود.
Settings