مزامیر ۱۳۹:۱۳-۱۶
۱۳
زیرا که تو بر دل من مالک هستی؛ مرا در رحم مادرم نقش بستی.
۱۴
تو را حمد خواهم گفت زیرا که به طور مَهیب و عجیب ساخته شدهام. کارهای تو عجیب است و جان من این را نیکو میداند.
۱۵
استخوانهایم از تو پنهان نبود وقتی که در نهان ساخته میشدم و در اسفل زمین نقشبندی میگشتم.
۱۶
چشمان تو جنین مرا دیدهاست و در دفتر تو همهٔ اعضای من نوشته شده، در روزهایی که ساخته میشد، وقتی که یکی از آنها وجود نداشت.
متن کتاب مقدس: Old Persian Version (1895) · مالکیت عمومی