علم مطلق خدا

مزامیر ۱۳۹:۱-۶

{برای سالار مغنّیان. مزمور داود} ای خداوند مرا آزموده و شناختهای.

تو نشستن و برخاستن مرا می‌دانی و فکرهای مرا از دور فهمیده‌ای.

راه و خوابگاه مرا تفتیش کرده‌ای و همهٔ طریق‌های مرا دانسته‌ای.

زیرا که سخنی بر زبان من نیست، جز اینکه تو ای خداوند آن را تماماً دانسته‌ای.

از عقب و از پیش مرا احاطه کرده‌ای و دست خویش را بر من نهاده‌ای.

این گونه معرفت برایم زیاده عجیب است. و بلند است که بدان نمی‌توانم رسید.