مزامیر ۱۱۹:۱۲۱-۱۲۵

۱۲۱

{ع} داد و عدالت را به جا آوردم. مرا به ظلمکنندگانم تسلیم منما.

۱۲۲

برای سعادت بندهٔ خود ضامن شو تا متکبّران بر من ظلم نکنند.

۱۲۳

چشمانم برای نجات تو تار شده است و برای کلام عدالت تو.

۱۲۴

با بندهٔ خویش موافق رحمانیّتت عمل نما و فرایض خود را به من بیاموز.

۱۲۵

من بندهٔ تو هستم. مرا فهیم گردان تا شهادات تو را دانسته باشم.