مزامیر ۱۱۹:۱۱۸-۱۲۵

۱۱۸

همهٔ کسانی را که از فرایض تو گمراه شده‌اند، حقیر شمرده‌ای زیرا که مکر ایشان دروغ است.

۱۱۹

جمیع شریران زمین را مثل دُرد هلاک می‌کنی. بنابراین شهادات تو را دوست می‌دارم.

۱۲۰

موی بدن من از خوف تو برخاسته است و از داوریهای تو ترسیدم.

۱۲۱

{ع} داد و عدالت را به جا آوردم. مرا به ظلمکنندگانم تسلیم منما.

۱۲۲

برای سعادت بندهٔ خود ضامن شو تا متکبّران بر من ظلم نکنند.

۱۲۳

چشمانم برای نجات تو تار شده است و برای کلام عدالت تو.

۱۲۴

با بندهٔ خویش موافق رحمانیّتت عمل نما و فرایض خود را به من بیاموز.

۱۲۵

من بندهٔ تو هستم. مرا فهیم گردان تا شهادات تو را دانسته باشم.