مزامیر ۱۱۶:۱-۹
۱
خداوند را محبّت مینمایم زیرا که آواز من و تضّرع مرا شنیده است.
۲
زیرا که گوش خود را به من فرا داشته است، پس مدّت حیات خود، او را خواهم خواند.
۳
ریسمانهای موت مرا احاطه کرد و تنگیهای هاویه مرا دریافت، تنگی و غم پیدا کردم.
۴
آنگاه نام خداوند را خواندم. آه ای خداوند جان مرا رهایی ده!
۵
خداوند رئوف و عادل است و خدای ما رحیم است.
۶
خداوند ساده دلان را محافظت میکند. ذلیل بودم و مرا نجات داد.
۷
ای جان من به آرامی خود برگرد، زیرا خداوند به تو احسان نموده است.
۸
زیرا که جان مرا از موت خلاصی دادی و چشمانم را از اشک و پایهایم را از لغزیدن.
۹
به حضور خداوند سالک خواهم بود، در زمین زندگان.
متن کتاب مقدس: Old Persian Version (1895) · مالکیت عمومی