مزامیر ۱۱۶:۱-۶

خداوند را محبّت می‌نمایم زیرا که آواز من و تضّرع مرا شنیده است.

زیرا که گوش خود را به من فرا داشته است، پس مدّت حیات خود، او را خواهم خواند.

ریسمانهای موت مرا احاطه کرد و تنگیهای هاویه مرا دریافت، تنگی و غم پیدا کردم.

آنگاه نام خداوند را خواندم. آه ای خداوند جان مرا رهایی ده!

خداوند رئوف و عادل است و خدای ما رحیم است.

خداوند ساده دلان را محافظت می‌کند. ذلیل بودم و مرا نجات داد.