مزامیر ۱۰۷:۳۵-۴۱

۳۵

بادیه را به دریاچه آب مبدّل کرد و زمین خشک را به چشمه‌های آب.

۳۶

و گرسنگان را در آنجا ساکن ساخت تا شهری برای سکونت بنا نمودند.

۳۷

و مزرعه‌ها کاشتند و تاکستانها غرس نمودند و حاصل غلّه به عمل آوردند.

۳۸

و ایشان را برکت داد تا به غایت کثیر شدند و بهایم ایشان را نگذارد کم شوند.

۳۹

و باز کم گشتند و ذلیل شدند، از ظلم و شقاوت و حزن.

۴۰

ذلّت را بر رؤسا می‌ریزد و ایشان را در بادیهای که راه ندارد آواره می‌سازد.

۴۱

امّا مسکین را ازمشقّتش برمیافرازد و قبیله‌ها را مثل گله‌ها برایش پیدا می‌کند.