TRV
مزامیر ۱۰۷:۳۳-۴۳
۳۳
او نهرها را به بادیه مبدّل کرد و چشمههای آب را به زمین تشنه.
۳۴
و زمین بارور را نیز به شورهزار، بهسبب شرارت ساکنان آن.
۳۵
بادیه را به دریاچه آب مبدّل کرد و زمین خشک را به چشمههای آب.
۳۶
و گرسنگان را در آنجا ساکن ساخت تا شهری برای سکونت بنا نمودند.
۳۷
و مزرعهها کاشتند و تاکستانها غرس نمودند و حاصل غلّه به عمل آوردند.
۳۸
و ایشان را برکت داد تا به غایت کثیر شدند و بهایم ایشان را نگذارد کم شوند.
۳۹
و باز کم گشتند و ذلیل شدند، از ظلم و شقاوت و حزن.
۴۰
ذلّت را بر رؤسا میریزد و ایشان را در بادیهای که راه ندارد آواره میسازد.
۴۱
امّا مسکین را ازمشقّتش برمیافرازد و قبیلهها را مثل گلهها برایش پیدا میکند.
۴۲
صالحان این را دیده، شادمان میشوند و تمامی شرارت دهان خود را خواهد بست.
۴۳
کیست خردمند تا بدین چیزها تفکّر نماید؟ که ایشان رحمتهای خداوند را خواهند فهمید.
Settings