۴۲
زیرا کلام مقدّس خود را به یاد آورد و بندهٔ خویش ابراهیم را.
۴۳
و قوم خود را با شادمانی بیرون آورد و برگزیدگان خویش را با ترنّم.
۴۴
و زمینهای امّتها را بدیشان داد و زحمت قومها را وارث شدند.
۴۵
تا آنکه فرایض او را نگاه دارند و شریعت او را حفظ نمایند. هللویاه!
