مزامیر ۱۰۵:۳۹-۴۲
۳۹
ابری برای پوشش گسترانید و آتشی که شامگاه روشنایی دهد.
۴۰
سؤال کردند پس سَلْوی برای ایشان فرستاد و ایشان را از نان آسمان سیر گردانید.
۴۱
صخره را بشکافت و آب جاری شد؛ در جایهای خشک مثل نهر روان گردید.
۴۲
زیرا کلام مقدّس خود را به یاد آورد و بندهٔ خویش ابراهیم را.
متن کتاب مقدس: Old Persian Version (1895) · مالکیت عمومی