مزامیر ۱۰۵:۳۹-۴۲

۳۹

ابری برای پوشش گسترانید و آتشی که شامگاه روشنایی دهد.

۴۰

سؤال کردند پس سَلْوی برای ایشان فرستاد و ایشان را از نان آسمان سیر گردانید.

۴۱

صخره را بشکافت و آب جاری شد؛ در جایهای خشک مثل نهر روان گردید.

۴۲

زیرا کلام مقدّس خود را به یاد آورد و بندهٔ خویش ابراهیم را.