مزامیر ۱۰۴:۳۱-۳۴
۳۱
جلال خداوند تا ابدالآباد است. خداوند از اعمال خود راضی خواهد بود.
۳۲
که به زمین نگاه میکند و آن میلرزد. کوهها را لمس میکند، پس آتشفشان میشوند.
۳۳
خداوند را خواهم سرایید تا زنده میباشم. برای خدای خود تسبیح خواهم خواند تا وجود دارم.
۳۴
تفکّر من او را لذیذ بشود و من در خداوند شادمان خواهم بود.
متن کتاب مقدس: Old Persian Version (1895) · مالکیت عمومی